پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۷۲

محنت مردم آزاده فزونتر باشد

بار دل لازمه سرو و صنوبر باشد

عالم خاک بود منتظم از پست و بلند

مصلحت نیست ده انگشت برابر باشد

می توان شمع برافروخت ز نقش قدمش

هر که را آتش سودای تو در سر باشد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۷۴آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند
  2. شمارهٔ ۳۷۵ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
  3. شمارهٔ ۳۷۶سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
  4. شمارهٔ ۳۷۷نی اگر از دل پررخنه صدایی نزند
  5. شمارهٔ ۳۷۸دل چو آرایش مژگان تر خویش کند
  6. شمارهٔ ۳۷۹عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟
  7. شمارهٔ ۳۸۰آه را یاد سر زلف تو پیچیده کند
  8. شمارهٔ ۳۸۱خلد تسخیر دل اهل محبت نکند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.