پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۶۷

دلاوران که صف کارزار می شکنند

به خون گرم من اول خمار می شکنند

هنوز ساقی محجوب ما نمی داند

که دلبران ز لب خود خمار می شکنند

چه حاجت است به می بزم زهدکیشان را؟

به خون یکدگر اینجا خمار می شکنند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۶۹ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود
  2. شمارهٔ ۳۷۰به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
  3. شمارهٔ ۳۷۱ز درد می دل زهاد با صفا نشود
  4. شمارهٔ ۳۷۲محنت مردم آزاده فزونتر باشد
  5. شمارهٔ ۳۷۳فیض در دامن صحرای جنون می باشد
  6. شمارهٔ ۳۷۴آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند
  7. شمارهٔ ۳۷۵ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
  8. شمارهٔ ۳۷۶سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.