پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۶۴

رخ تو روی نگاه از پری بگرداند

عنان دل ز بت آزری بگرداند

چو آفتاب، مرا چند دربدر غم عشق

به زیر خیمه نیلوفری بگرداند؟

علاقه هاست به من دام را، نه آن صیدم

که گرد خویش مرا سرسری بگرداند

چو آفتاب ز سیمای گوهرم پیداست

که آب در نظر جوهری بگرداند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۶۶درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکند
  2. شمارهٔ ۳۶۷دلاوران که صف کارزار می شکنند
  3. شمارهٔ ۳۶۸ترا که چتر زراندود آفتاب بود
  4. شمارهٔ ۳۶۹ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود
  5. شمارهٔ ۳۷۰به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
  6. شمارهٔ ۳۷۱ز درد می دل زهاد با صفا نشود
  7. شمارهٔ ۳۷۲محنت مردم آزاده فزونتر باشد
  8. شمارهٔ ۳۷۳فیض در دامن صحرای جنون می باشد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.