شمارهٔ ۲۵۵

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۲۵۷تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد
2. شمارهٔ ۲۵۸اگر مهر خموشی زان لب شیرین بیان خیزد
3. شمارهٔ ۲۵۹ز بس گفتار من از دل غبارآلود می‌خیزد
4. شمارهٔ ۲۶۰به تمکینی ز جای خویش آن طناز می‌خیزد
5. شمارهٔ ۲۶۱زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
6. شمارهٔ ۲۶۲ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
7. شمارهٔ ۲۶۳چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
8. شمارهٔ ۲۶۴بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی‌باشد