پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۵۳

رنگ شراب دارد یاقوت درفشانت

بوی امیدواری می آید از دهانت

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۵۶دلم چون برگ بید از حرف بی هنگام می لرزد
  2. شمارهٔ ۲۵۷تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد
  3. شمارهٔ ۲۵۸اگر مهر خموشی زان لب شیرین بیان خیزد
  4. شمارهٔ ۲۵۹ز بس گفتار من از دل غبارآلود می‌خیزد
  5. شمارهٔ ۲۶۰به تمکینی ز جای خویش آن طناز می‌خیزد
  6. شمارهٔ ۲۶۱زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
  7. شمارهٔ ۲۶۲ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
  8. شمارهٔ ۲۶۳چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.