پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۵۸

اگر مهر خموشی زان لب شیرین بیان خیزد

سبک چون پنبه سنگینی ز هر گوش گران خیزد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۶۰به تمکینی ز جای خویش آن طناز می‌خیزد
  2. شمارهٔ ۲۶۱زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
  3. شمارهٔ ۲۶۲ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
  4. شمارهٔ ۲۶۳چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
  5. شمارهٔ ۲۶۴بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی‌باشد
  6. شمارهٔ ۲۶۵ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می بالد
  7. شمارهٔ ۲۶۶دلی کز خامشی روشن شود مردن نمی داند
  8. شمارهٔ ۲۶۷ز بی دردی پر و بال طلب از کار می ماند
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.