شمارهٔ ۲۵۷

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۲۵۹ز بس گفتار من از دل غبارآلود می‌خیزد
2. شمارهٔ ۲۶۰به تمکینی ز جای خویش آن طناز می‌خیزد
3. شمارهٔ ۲۶۱زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
4. شمارهٔ ۲۶۲ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
5. شمارهٔ ۲۶۳چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
6. شمارهٔ ۲۶۴بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی‌باشد
7. شمارهٔ ۲۶۵ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می بالد
8. شمارهٔ ۲۶۶دلی کز خامشی روشن شود مردن نمی داند