صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۰۴
شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن
می بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن
به حرف تلخ ازان لبهای میگون برنمی‌گردم
که می هر چند باشد تلخ بهتر می‌توان خوردن
به غیر از بوسه کز تکرار رغبت را کند افزون
کدامین قند را دیگر مکرر می‌توان خوردن؟
اگر روی عرقناک تو در مد نظر باشد
چو آب زندگی گرمای محشر می‌توان خوردن
اگر چه تلخ گفتارست آن شیرین دهن صائب
فریب وعده او را چو شکر می‌توان خوردن