پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۲۷۴

گلبانگ به از زرست ای گل

غافل نشوی ز حال بلبل

با گوش تو نسبت در گوش

سر گوشی شبنم است با گل

کاری نگشود ناخن عجز

مردانه زدیم بر تغافل

دیری است خصم آهنین تن

در خاک من است از تنزل

تا بود دلم خراب غم بود

از موج کمر نبست این پل

صائب ز نوای آتشینت

خاکستر شد هزار بلبل

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۲۷۶عاشق صادق نمی دارد تمناهای خام
  2. غزل شمارهٔ ۵۲۷۷سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام
  3. غزل شمارهٔ ۵۲۷۸موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمام
  4. غزل شمارهٔ ۵۲۷۹روی گرم لاله شد برق کتان توبه ام
  5. غزل شمارهٔ ۵۲۸۰گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌ام
  6. غزل شمارهٔ ۵۲۸۱از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته ام
  7. غزل شمارهٔ ۵۲۸۲گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌ام
  8. غزل شمارهٔ ۵۲۸۳فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده ام
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.