پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۲۰۶

زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

سرمه خواب کباب خام باشد از نمک

از ملاحت آن لب میگون چنین نازک شده است

آب می گردد ز می چون جام باشد از نمک

دلپذیر از عشق شورانگیز شد خوان زمین

سفره خوش آغار و خوش انجام باشد از نمک

غفلت بیدرد می گردد زیاد از حرف تلخ

بستر خواب کباب خام باشد از نمک

از نمک شیرین شود صائب اگر بادام تلخ

تلخی آن چشم چون بادام باشد از نمک

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۲۰۸نه شبنم است چمن را به روی آتشناک
  2. غزل شمارهٔ ۵۲۰۹زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک
  3. غزل شمارهٔ ۵۲۱۰کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک
  4. غزل شمارهٔ ۵۲۱۱بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک
  5. غزل شمارهٔ ۵۲۱۲از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک
  6. غزل شمارهٔ ۵۲۱۳جمعی که پیش خلق گذارند به خاک
  7. غزل شمارهٔ ۵۲۱۴داده است بس که سینه صافم جلای اشک
  8. غزل شمارهٔ ۵۲۱۵از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.