غزل شمارهٔ ۵۰۸۱

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۵۰۸۳آن کس که نشان داد برون از دو جهانش
2. غزل شمارهٔ ۵۰۸۴از رشته جان تاب برد موی میانش
3. غزل شمارهٔ ۵۰۸۵آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش
4. غزل شمارهٔ ۵۰۸۶جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش
5. غزل شمارهٔ ۵۰۸۷در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش
6. غزل شمارهٔ ۵۰۸۸نریزد اگر آب لطف از جمالش
7. غزل شمارهٔ ۵۰۸۹سری را که بالین شود آستانش
8. غزل شمارهٔ ۵۰۹۰سخن تانگردد چو موی میانش