پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۴۴۱

خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

رخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

از چشمه خورشید مجو آب مروت

کاین چشمه ز چشم دگران آب گشاید

در نیم نفس می شود از پاک فروشان

هر کس چو کتان بار به مهتاب گشاید

در بحر سر از حلقه گرداب برآرد

هر کس که کمر در ره سیلاب گشاید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۴۴۳از سیر چمن کی دل افگار گشاید
  2. غزل شمارهٔ ۴۴۴۴با تنگدلی از لب خندان چه گشاید
  3. غزل شمارهٔ ۴۴۴۵یک شعله شوخ است که دیدار نماید
  4. غزل شمارهٔ ۴۴۴۶غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
  5. غزل شمارهٔ ۴۴۴۷با روی تو خورشید درخشان چه نماید
  6. غزل شمارهٔ ۴۴۴۸با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید
  7. غزل شمارهٔ ۴۴۴۹صحبت به حریفان سیه کار مدارید
  8. غزل شمارهٔ ۴۴۵۰از قید فلک برزده دامن بگریزید
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.