پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۲۰

از شش جهت به کعبه مقصد سبیل هست

در هر زمین که جاده نباشد دلیل هست

دل را ز دوستان گرانجان نگاه دار

بر گرد کعبه تو هم اصحاب فیل هست

بی شمع آه، راه طلب طی نمی شود

چون آفتاب و ماهت اگر صد دلیل هست

در خون دل مضایقه با غم نمی کنیم

دایم درین پیاله شراب سبیل هست

غیر از دل گرامی ارباب عشق نیست

گر بیضه ای به زیر پر جبرئیل هست

در حشر، کار تشنه دیدار مشکل است

ورنه برای تشنه لبان سلسبیل هست

افکار مولوی و سنایی است، بی سخن

گر زان که فکر صائب ما را عدیل هست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۲۲رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۲۳دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۲۴دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۲۵در حفظ جسم این همه فکر محال چیست؟
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۲۶ای بوالفضول شکوه ز جور زمانه چیست؟
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۲۷ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۲۸این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۲۹خلقند جمله آلت شطرنج، زنده کیست؟
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.