پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مثنویات

شمارهٔ ۲۱

همه دانند لشکر و میران

که جوانی نیاید از پیران

عذر من بر عذار من پیداست

بعد ازینم چه عذر باید خواست؟

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۲۳این دغل دوستان که می‌بینی
  2. شمارهٔ ۲۴هر که را باشد از تو بیم گزند
  3. شمارهٔ ۲۵هر که بی‌مشورت کند تدبیر
  4. شمارهٔ ۲۶ای پسندیده حیف بر درویش
  5. شمارهٔ ۲۷برگزیدندت ای گل خرم
  6. شمارهٔ ۲۸قیمت عمر اگر بداند مرد
  7. شمارهٔ ۲۹خری از روستاییی بگریخت
  8. شمارهٔ ۳۰حرص فرزند آدم نادان
همه‌ی مثنویات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.