پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۰۲

هیچ فرصت ورای آن مطلب

که کسی مرگ دشمنان بیند

تا نمیرد یکی به ناکامی

دیگری دوستکام ننشیند

تو هم ایمن مباش و غره مشو

که فلک هیچ دوست نگزیند

شادکامی مکن که دشمن مرد

مرغ، دانه یکان یکان چیند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۴ناکسان را فراستیست عظیم
  2. شمارهٔ ۱۰۵امیر ما عسل از دست خلق می‌نخورد
  3. شمارهٔ ۱۰۶چه گنج‌ها بنهادند و دیگری برداشت
  4. شمارهٔ ۱۰۷خواهی از دشمن نادان که گزندت نرسد
  5. شمارهٔ ۱۰۸متکلف به نغمه در قرآن
  6. شمارهٔ ۱۰۹مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
  7. شمارهٔ ۱۱۰هزار سال به امید تو توانم بود
  8. شمارهٔ ۱۱۱هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.