پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

خبیثات

شمارهٔ ۱

مَرکب از بهر راحتی باشد

بنده از اسب خویش در رنج است

‌گوشت قطعاً بر استخوانش نیست

‌راست مانند اسب شطرنج است

ادامه‌ی خبیثات

  1. شمارهٔ ۳آن‌که سَروَش به قَدّ و بالا نیست
  2. شمارهٔ ۴ز چشم مست تو امّید خواب می‌بینم
  3. شمارهٔ ۵زر به اَمرَد کسی دهد به‌گزاف
  4. شمارهٔ ۶دی مردکی آبِ پشت می‌‌ریخت به دشت
  5. شمارهٔ ۷تَتَری گر کُشد مُخَنَّث را
  6. شمارهٔ ۸قَلتبان تا به یاد دارد جفت
  7. شمارهٔ ۹مردکی را که زن طلاق افتاد
  8. شمارهٔ ۱۰آن شیفته را چو باد در بوق افتاد
همه‌ی خبیثات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.