حکمت شمارهٔ ۲۹

ادامه‌ی باب هشتم در آداب صحبت

1. حکمت شمارهٔ ۳۱ده آدمی بر سفره‌ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفته‌اند: توانگری به قناعت، به از توانگری به بضاعت.
2. حکمت شمارهٔ ۳۲هر که در حال توانایی نکویی نکند در وقت ناتوانی سختی بیند.
3. حکمت شمارهٔ ۳۳هر چه زود بر آید دیر نپاید.
4. حکمت شمارهٔ ۳۴کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید.
5. حکمت شمارهٔ ۳۵نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی.
6. حکمت شمارهٔ ۳۶هر که با داناتر از خود بحث کند تا بدانند که داناست، بدانند که نادان است.
7. حکمت شمارهٔ ۳۷هر که با بدان نشیند، نیکی نبیند.
8. حکمت شمارهٔ ۳۸مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد.