پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱

ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد

رخ در رخ یار نازنین خواهی کرد

از ماش بسی دعا و خدمت برسان

گو یاد ز دوستان چنین خواهی کرد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۳آن را که جمال ماه پیکر باشد
  2. رباعی شمارهٔ ۴۴آن را که نظر به سوی هر کس باشد
  3. رباعی شمارهٔ ۴۵هر سرو که در بسیط عالم باشد
  4. رباعی شمارهٔ ۴۶گر دست تو در خون روانم باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۴۷بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۴۸آهو بره را که شیر در پی باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۴۹ما را به چه روی از تو صبوری باشد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۰مشنو که مرا از تو صبوری باشد
همه‌ی رباعیات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.