پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

ملحقات و مفردات

شمارهٔ ۱۹

من این نامه که اکنون می‌نویسم

به آب چشم پر خون می‌نویسم

ازین در بر نوشتم نامه لیکن

نه آن سوزست کاکنون می‌نویسم

به عذرا درد وامق می‌نمایم

به لیلی حال مجنون می‌نویسم

نگارا قصهٔ خود را به خدمت

نمی‌دانم که تا چون می‌نویسم

تو بپذیر، ارچه من عذری نیارم

تو خوش خوان، گرچه من دون می‌نویسم

ادامه‌ی ملحقات و مفردات

  1. شمارهٔ ۲۱بیا بیا که ز عشقت چنان پریشانم
  2. شمارهٔ ۲۲من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی‌تو
  3. شمارهٔ ۲۳ای یار ناسامان من! از من چرا رنجیده‌ای؟
  4. شمارهٔ ۲۴چنان خوب رویی بدان دلربایی
  5. شمارهٔ ۲۵هر شبی با دلی و صد زاری
  6. شمارهٔ ۲۶ - ترکیب بنددر عهد تو ای نگار دلبند!
  7. شمارهٔ ۲۷می‌میرم و همچنان نظر بر چپ و راست
  8. شمارهٔ ۲۸از روی نکو صبر نمی‌شاید کرد
همه‌ی ملحقات و مفردات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.