فهرست اشعار
- بخش ۱ هرکه نامخت از گذشت روزگار
- بخش ۲ از خراسان آن خورِ طاووس وش
- بخش ۳ هم چنان سرمه که دخت خوب روی
- بخش ۴ شب زمستان بود، کپی سرد یافت
- بخش ۵ آن گرنج و آن شکر برداشت پاک
- بخش ۶ دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟
- بخش ۷ گفت: هنگامی یکی شهزاده بود
- بخش ۸ کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
- بخش ۹ بانگ زله کرد خواهد کر گوش
- بخش ۱۰ وز درخت اندر، گواهی خواهد اوی
- بخش ۱۱ همچنان کَبتی که دارد انگبین
- بخش ۱۲ هیچ شادی نیست اندر این جهان
- بخش ۱۳ تا جهان بود از سر آدم فراز
- بخش ۱۴ گفت با خرگوش خانه خان من
- بخش ۱۵ آن که را دانم که: اویم دشمنست
- بخش ۱۶ کار چون بسته شود بگشایدا
- بخش ۱۷ بار کژ مردم به کنگرش اندرا
- بخش ۱۸ آفریده مردمان مر رنج را
- بخش ۱۹ اندر آمد مرد با زن چرب چرب
- بخش ۲۰ شاه دیگر روز باغ آراست خوب
- بخش ۲۱ خود ترا جوید همه خوبی و زیب
- بخش ۲۲ پس تبیری دید نزدیک درخت
- بخش ۲۳ با کُروز و خرمی، آهو به دشت
- بخش ۲۴ خایگان تو چو کابیله شدست
- بخش ۲۵ چون درآمد آن کدیور، مرد زُفت
- بخش ۲۶ آمد این شبدیز با مرد خراج
- بخش ۲۷ دست و کف و پای پیران پر کلخج
- بخش ۲۸ گر خوری از خوردن افزایدت رنج
- بخش ۲۹ گفت: خیز اکنون و سازه ره بسیچ
- بخش ۳۰ آهو از دام اندرون آواز داد
- بخش ۳۱ پادشا سیمرغ دریا را ببرد
- بخش ۳۲ اندر آن شهری که موش آهن خورد
- بخش ۳۳ از فراوانی، که خشکا مار کرد
- بخش ۳۴ آنگهی گنجور مشک آمار کرد
- بخش ۳۵ چونکه مالنده بدو گستاخ شد
- بخش ۳۶ چون که نالنده بدو گستاخ شد
- بخش ۳۷ کرد روبه یوزواری یک زَغَند
- بخش ۳۸ مرد دینی رفت و آوردش کَنَند
- بخش ۳۹ گنبدی نهمار بر برده، بلند
- بخش ۴۰ روز جستن تازیانی چون نوند
- بخش ۴۱ روز جستن تازیانی چون نوند
- بخش ۴۲ گر بزان شهر با من تاختند
- بخش ۴۳ نان آن مدخل ز بس زشتم نمود
- بخش ۴۴ گفت دینی را که: این دینار بود
- بخش ۴۵ زن چو این بشنیده شد خاموش بود
- بخش ۴۶ سرخی خفچه نگر از سرخ بید
- بخش ۴۷ چون کشف انبوه غوغایی بدید
- بخش ۴۸ سر فرو بردم میان آبخور
- بخش ۴۹ خور به شادی روزگار نوبهار
- بخش ۵۰ داشتی آن تاجر دولت شعار
- بخش ۵۱ مرد مزدور اندر آغازید کار
- بخش ۵۲ آشکوخَد بر زمین هموار بر
- بخش ۵۳ از تو دارم هر چه در خانه خنور
- بخش ۵۴ گرسنه روباه شد تا آن تبیر
- بخش ۵۵ آتشی بنشاند از تن تفت و تیز
- بخش ۵۶ وز چکاوک نوف بینی رستخیز
- بخش ۵۷ چون گل سرخ از میان پیلگوش
- بخش ۵۸ شیر خشم آورد و جست از جای خویش
- بخش ۵۹ ابله و فرزانه را فرجام خاک
- بخش ۶۰ موی سر جغبوت و جامه ریمناک
متن اشعار به نقل از گنجور.