پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه

بخش ۲

از خراسان آن خورِ طاووس وش

سوی خاور می‌خرامد شاد و خوش

کآفتاب آید به بخشش زی بره

روی گیتی سبز گردد یکسره

مهر دیدم بامدادان چون بتافت

از خراسان سوی خاور می‌شتافت

نیم روزان بر سر ما برگذشت

چون به خاور شد ز ما نادید گشت

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه

  1. بخش ۴شب زمستان بود، کپی سرد یافت
  2. بخش ۵آن گرنج و آن شکر برداشت پاک
  3. بخش ۶دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟
  4. بخش ۷گفت: هنگامی یکی شهزاده بود
  5. بخش ۸کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
  6. بخش ۹بانگ زله کرد خواهد کر گوش
  7. بخش ۱۰وز درخت اندر، گواهی خواهد اوی
  8. بخش ۱۱همچنان کَبتی که دارد انگبین
همه‌ی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.