پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه

بخش ۶

دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟

با نهیب و سهم این آوای کیست؟

دمنه گفت او را: جزین آوا دگر

کار تو نه هست و سهمی بیشتر

آب هر چه بیشتر نیرو کند

بند ورغ سست بوده بفگند

دل گسسته داری از بانگ بلند

رنجکی باشدت و آواز گزند

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه

  1. بخش ۸کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
  2. بخش ۹بانگ زله کرد خواهد کر گوش
  3. بخش ۱۰وز درخت اندر، گواهی خواهد اوی
  4. بخش ۱۱همچنان کَبتی که دارد انگبین
  5. بخش ۱۲هیچ شادی نیست اندر این جهان
  6. بخش ۱۳تا جهان بود از سر آدم فراز
  7. بخش ۱۴گفت با خرگوش خانه خان من
  8. بخش ۱۵آن که را دانم که: اویم دشمنست
همه‌ی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.