رودکی
شمارهٔ ۳
به نام نیک تو خواجه فریفته نشوم
که نام نیک تو دام است و زرق مر نان را
کسی که دام کند نام نیک از پی نان
یقین بدان تو که دام است نانْش مر جان را
رودکی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۵گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را
- شمارهٔ ۶پوپک دیدم به حوالی سرخس
- شمارهٔ ۷جهانا! چه بینی تو از بچّگان
- شمارهٔ ۸کس فرستاد به سر اندر عیار مرا
- شمارهٔ ۹با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
- شمارهٔ ۱۰آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب
- شمارهٔ ۱۱گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب
- شمارهٔ ۱۲با خِردومَند، بی‌وفا بوَد این بخت
درباره‌ی رودکی
ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.