رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۶۶
هر چند که پوشیده ترم، عورترم
هر چند که نزدیک‌ترم، دورترم
سبحان اللّه در آن جمال از حیرت
هر چند که بیننده‌ترم، کورترم
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۶۸چون نام لب تو سرو چالاک بریم
- رباعی شماره ۶۹زاهد مستیم و بی‌ریا می‌رقصیم
- رباعی شماره ۷۰تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
- رباعی شماره ۷۱تا چند بساط شادی و غم گیریم
- رباعی شماره ۷۲چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم
- رباعی شماره ۷۳چون اهل ریا چو ربنا در گیریم
- رباعی شماره ۷۴صد شکر که آشفته سر و دستارم
- رباعی شماره ۷۵ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایم
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.