رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۶۵
ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
زهر غم تو لذت کام انگاریم
ما آب خضر بی تو حرام انگاریم
یا زلف و رخ تو، صبح و شام انگاریم
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۶۷آنی که به فکر در نیائی چکنم؟
- رباعی شماره ۶۸چون نام لب تو سرو چالاک بریم
- رباعی شماره ۶۹زاهد مستیم و بی‌ریا می‌رقصیم
- رباعی شماره ۷۰تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
- رباعی شماره ۷۱تا چند بساط شادی و غم گیریم
- رباعی شماره ۷۲چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم
- رباعی شماره ۷۳چون اهل ریا چو ربنا در گیریم
- رباعی شماره ۷۴صد شکر که آشفته سر و دستارم
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.