رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۶۸
چون نام لب تو سرو چالاک بریم
رنگ از رخ آب زندگی پاک بریم
دادیم بباد بر تمنای تو عُمر
مگذار که حسرت تو بر خاک بریم
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۷۰تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
- رباعی شماره ۷۱تا چند بساط شادی و غم گیریم
- رباعی شماره ۷۲چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم
- رباعی شماره ۷۳چون اهل ریا چو ربنا در گیریم
- رباعی شماره ۷۴صد شکر که آشفته سر و دستارم
- رباعی شماره ۷۵ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایم
- رباعی شماره ۷۶یک کوچه شده‌است خلوت و بازارم
- رباعی شماره ۷۷بر سر چو کلاه عاشقی افرازم
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.