پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۷۵

ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایم

یا همچو چراغ تیره در دود نه‌ایم

با اینهمه بود، غیر نابود نه‌ایم

در عین وجود هیچ موجود نه‌ایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۷۷بر سر چو کلاه عاشقی افرازم
  2. رباعی شماره ۷۸ای یافته هر چه خواسته از یزدان
  3. رباعی شماره ۷۹صد شکر که نیستم من از بی‌خبران
  4. رباعی شماره ۸۰نی در غم فرزند و زن و خویشم من
  5. رباعی شماره ۸۱ای تخت تجمل تو بر علیین
  6. رباعی شماره ۸۲آنانکه جمال غیب دیدند همه
  7. رباعی شماره ۸۳لیلی خواهی به تربت مجنون شو
  8. رباعی شماره ۸۴ای پادشه مملکت آگاهی
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.