پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۸۳

لیلی خواهی به تربت مجنون شو

لؤلؤ خواهی به لجه جیحون شو

گفتی که برون شوم بی‌معرفتی

با خود چه شوی، برو ز خود بیرون شو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۸۵تا در ره دوست سر ز پا میدانی
  2. رباعی شماره ۸۶تا جانب دوست رو ز هر سو نکنی
  3. رباعی شماره ۸۷گر بوئی از آن زلف معنبر یابی
  4. رباعی شماره ۸۸در صومعه و مدرسه گشتیم بسی
  5. رباعی شماره ۸۹صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ای
  6. رباعی شماره ۹۰ای آنکه ز نام خود به تنگ آمده‌ای
  7. رباعی شماره ۹۱عُمرم همه صرف شد در این خونخواری
  8. رباعی شماره ۹۲ای آنکه نباشدم به تو دسترسی
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.