رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۸۲
آنانکه جمال غیب دیدند همه
رفتند و به عیش آرمیدند همه
یک حرف ز مدعا نگفتند بکس
با آنگه به مدعی رسیدند همه
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۸۴ای پادشه مملکت آگاهی
- رباعی شماره ۸۵تا در ره دوست سر ز پا میدانی
- رباعی شماره ۸۶تا جانب دوست رو ز هر سو نکنی
- رباعی شماره ۸۷گر بوئی از آن زلف معنبر یابی
- رباعی شماره ۸۸در صومعه و مدرسه گشتیم بسی
- رباعی شماره ۸۹صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ای
- رباعی شماره ۹۰ای آنکه ز نام خود به تنگ آمده‌ای
- رباعی شماره ۹۱عُمرم همه صرف شد در این خونخواری
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.