رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۸۹
صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ای
واقف به تجلیات اسرار نه‌ای
قانع به همینی که دو چشمت باز است
خرگوش صفت، و لیک بیدار نه‌ای
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۹۱عُمرم همه صرف شد در این خونخواری
- رباعی شماره ۹۲ای آنکه نباشدم به تو دسترسی
- رباعی شماره ۹۳در مهد هوی غنوده‌ای معذوری
- رباعی شماره ۹۴تا دست به سبحه میزنی زناری
- رباعی شماره ۹۵ای آنکه همیشه مست جام هوسی
- رباعی شماره ۹۶ای آنکه به دل تخم امل را کشتی
- رباعی شماره ۹۷تا در غم نوشیدنی و خوردنی‌ای
- رباعی شماره ۹۸از دوری راه تا بکی آه کنی
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.