رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۷۹
صد شکر که نیستم من از بی‌خبران
گه مست ز وصلم و گهی از هجران
دانشمندان تمام گریٰان بر من
خندان من دیوانه به دانشمندان
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۸۱ای تخت تجمل تو بر علیین
- رباعی شماره ۸۲آنانکه جمال غیب دیدند همه
- رباعی شماره ۸۳لیلی خواهی به تربت مجنون شو
- رباعی شماره ۸۴ای پادشه مملکت آگاهی
- رباعی شماره ۸۵تا در ره دوست سر ز پا میدانی
- رباعی شماره ۸۶تا جانب دوست رو ز هر سو نکنی
- رباعی شماره ۸۷گر بوئی از آن زلف معنبر یابی
- رباعی شماره ۸۸در صومعه و مدرسه گشتیم بسی
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.