اوحدی مراغهای
رباعی شمارهٔ ۱۰
قدش به درخت سرو میماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست
اوحدی مراغهای
قدش به درخت سرو میماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست
دربارهی اوحدی مراغهایرکنالدین اوحدی اصفهانی مراغهای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسیگوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.