پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۳۰

گر چشم و دلم ز ناله و گریه جداست

زنهار مبر گمان که راحت، که خطاست

گر ناله خموش است دلم در جوش است

گر دیده سراب است، درونم دریاست

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۳۲عشق آمد و گوید رسولم نام است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
  3. رباعی شمارهٔ ۳۴مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۵معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۶در عهد من آن که لاف سنج سخن است
  6. رباعی شمارهٔ ۳۷عرفی دل من که منت جان من است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۸دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۹دی محتسب آمد به غم، تند نشست
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.