پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۳۷

عرفی دل من که منت جان من است

از عالم قدس آمده، مهمان من است

مگذار که پامال شود در ره کفر

رحمی که جگر گوشهٔ ایمان من است

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹دی محتسب آمد به غم، تند نشست
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰شیراز که دریای معانی گذر است
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲این لاله که با داغ الست آمده است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳در باغم و دل شکارگاه شیراست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۴یاران دگر انگشت نما خواهم گشت
  7. رباعی شمارهٔ ۴۵در دیدهٔ تو روشنی شرم به است
  8. رباعی شمارهٔ ۴۶عرفی شب عید و باده عیش افروز است
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.