پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۲۹

باز آ که فراق جان گداز آمده است

اندیشهٔ مردنم فراز آمده است

باز آ که ز ناچشیده داروی وصال

دردی که نرفته بود باز آمده است

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲عشق آمد و گوید رسولم نام است
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۵معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶در عهد من آن که لاف سنج سخن است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۷عرفی دل من که منت جان من است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۸دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.