پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۳۳

راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت

راند ز کنشت راهب نیک سرشت

گر لذت خواریم بدانند، از رشک

هم آن کشد به کعبه، هم این به کنشت

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۳۵معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶در عهد من آن که لاف سنج سخن است
  3. رباعی شمارهٔ ۳۷عرفی دل من که منت جان من است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۸دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۹دی محتسب آمد به غم، تند نشست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰شیراز که دریای معانی گذر است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۱صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲این لاله که با داغ الست آمده است
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.