پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۳۵

معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست

سرمایهٔ علم خاک بی سامانی ست

بازارچهٔ حیرت ما آبادان ست

کافتاده متاع و غایت ارزانی ست

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۳۷عرفی دل من که منت جان من است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۸دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
  3. رباعی شمارهٔ ۳۹دی محتسب آمد به غم، تند نشست
  4. رباعی شمارهٔ ۴۰شیراز که دریای معانی گذر است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۱صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲این لاله که با داغ الست آمده است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۳در باغم و دل شکارگاه شیراست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۴یاران دگر انگشت نما خواهم گشت
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.