رباعی شمارهٔ ۳۱

ادامه‌ی رباعیها

1. رباعی شمارهٔ ۳۳راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
2. رباعی شمارهٔ ۳۴مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
3. رباعی شمارهٔ ۳۵معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
4. رباعی شمارهٔ ۳۶در عهد من آن که لاف سنج سخن است
5. رباعی شمارهٔ ۳۷عرفی دل من که منت جان من است
6. رباعی شمارهٔ ۳۸دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
7. رباعی شمارهٔ ۳۹دی محتسب آمد به غم، تند نشست
8. رباعی شمارهٔ ۴۰شیراز که دریای معانی گذر است