پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۲۷

زینسان که گمان شده دی به ره است

وز بستن یخ حباب رشک گره است

دشمن که ز هیبت تو می لرزد چه عجب

کش علت لرزش به نظر مشتبه است

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۲۹باز آ که فراق جان گداز آمده است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰گر چشم و دلم ز ناله و گریه جداست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۲عشق آمد و گوید رسولم نام است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴مسجود ملایک دو تن از آب و گل است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۵معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۶در عهد من آن که لاف سنج سخن است
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.