پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۲۴

آنم که به ترک دین دلم خرسند است

زنار به هر موی منش پیوند است

زد جوش جنون و فاش تر می گویم

در دیر مغان دلم به زلفی بند است

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶عرفی سر صفهٔ مغان مسند ماست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷زینسان که گمان شده دی به ره است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸زین سردی دی که آب و آتش یخ بست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹باز آ که فراق جان گداز آمده است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰گر چشم و دلم ز ناله و گریه جداست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲عشق آمد و گوید رسولم نام است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.