غزل شمارهٔ ۵۳۴

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۵۳۶تو ای زاهد برو افسانهٔ باغ ارم بشنو
2. غزل شمارهٔ ۵۳۷ز چشم من مجوش ای گریه هنگام وصال او
3. غزل شمارهٔ ۵۳۸مسازم نا امید از خود، چو گشتم مبتلای تو
4. غزل شمارهٔ ۵۳۹تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او
5. غزل شمارهٔ ۵۴۰اینک رسید وعده، گشاد نقاب کو
6. غزل شمارهٔ ۵۴۱صنمی که غمزهٔ او، به صف بلا نشسته
7. غزل شمارهٔ ۵۴۲خیز و شراب حیرتم، زان قد جلوه ساز ده
8. غزل شمارهٔ ۵۴۳ساغر لب ریز وصل، بر کف مشتاق نه