پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۳

ای نگاهت اشاره آقاسی

برق حسنت نظاره آقاسی

چاک جیب تو صبحدم باشی

دُر گوشت ستاره آقاسی

برق نظاره ی تو طاقت سوز

دل سخت تو خاره آقاسی

هست آقاسی شکر دهنت

قند لعلت دوباره آقاسی

نکنم یاد جز دهانت را

بنده ام هیچکاره آقاسی

مرهمی خواهد از نمکدانت

این دل پاره پاره آقاسی

نورس آن لب پی دوای دلم

چون مسیحا است چاره آقاسی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷۵چو دل می خواهم از شوخ خدنگ ناز مژگانی
  2. شمارهٔ ۴۷۶در خشم و ناز جان من اعجاز می کنی
  3. شمارهٔ ۴۷۷گشتم شهید خنجر مژگان سیاهکی
  4. شمارهٔ ۴۷۸ز چشم شب به یادش کی عنان تاب است بیداری
  5. شمارهٔ ۴۷۹به نقصان گر نداری ربطی ای کامل چه می خندی
  6. شمارهٔ ۴۸۰شد از رنگ زری رو زعفرانی
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.