پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۸۳

ای لبت سرچشمه آب حیات

بوسه ات شیرین تر ازشهد و نبات

گر خرامی یکره از خانه برون

خوبرویان بر رخت گردند مات

طاق ابرویت چو بیند برهمن

بگذرد از سجده لات و منات

شرح حسنت گنجدم اندر بیان

گر بگنجد بیجهت اندر جهات

ایها الساقی ادر کاس الرحیق

تا نمایم حل جمله مشکلات

بهر تسکین دل من بوسه

کرده خطت برلب نوشین برات

چهره بنما تا که چون نور علی

خیزم و سازم دل و جانرا فدات

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۸۵گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت
  2. شمارهٔ ۸۶راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
  3. شمارهٔ ۸۷گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
  4. شمارهٔ ۸۸کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
  5. شمارهٔ ۸۹دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت
  6. شمارهٔ ۹۰بسته باشد تا بکی میخانه را در الغیاث
  7. شمارهٔ ۹۱روزگاری صرف شد در کلبه احزان عبث
  8. شمارهٔ ۹۲زهی گرفته جمالت ز ماه تابان باج
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.