پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۹۰

بسته باشد تا بکی میخانه را در الغیاث

چند ماند خالی از می جام و ساغر الغیاث

طبل شادی تا بکی در سینه ام سلطان غم

کوبد و آراید از هر سوی لشگر الغیاث

تا بکی از منجنیق چرخ ناهموار دون

سنگ فتنه باردم بر کاسه سر الغیاث

گرچه یارانم ز یاری یاوریها میکنند

نیست ما را جز تو یارا یار و یاور الغیاث

حیدرا از آستین دست یداللهی برآر

نفس بگشاده دهن مانند اژدر الغیاث

زآیه نصر من الله رایتم افراشتی

تا شوم بر دشمنان دین مظفر الغیاث

تیره شد آئینه گردون ز روی عاصیان

تا کند نور علی بازش منور الغیاث

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۹۲زهی گرفته جمالت ز ماه تابان باج
  2. شمارهٔ ۹۳دوشم بسحر ساقی پر کرد قدحی از راح
  3. شمارهٔ ۹۴ساقس بقدح چه میکنی راح
  4. شمارهٔ ۹۵لب شیرین تو که هست ملیح
  5. شمارهٔ ۹۶مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ
  6. شمارهٔ ۹۷دوش از غمکده هجر نجاتم دادند
  7. شمارهٔ ۹۸دوش در مصطب جان باده ذاتم دادند
  8. شمارهٔ ۹۹بدل این نکته از جان می تراود
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.