پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۹۷

دوش از غمکده هجر نجاتم دادند

مرده بودم بوصال تو حیاتم دادند

از خطت بر ورق او رقم حسن زدند

بر در میکده عشق براتم دادند

می توحید بجام از خم عدلم کردند

نشأه ذات ز صهبای صفاتم دادند

حاجت خویش بر برهمنان کرم عرض

منصب سلطنت لات و مناتم دادند

رفتم از نشأه زهاد بخوردم قدحی

شربت مرگ ز جام سکراتم دادند

خانه نیستی آباد که از دولت آن

نقد گنجینه هستی بزکواتم دادند

شکر لله که چون نور علی در ره عشق

ببلایا و محن صبر و ثباتم دادند

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۹۹بدل این نکته از جان می تراود
  2. شمارهٔ ۱۰۰روی تو چو ماه انور آمد
  3. شمارهٔ ۱۰۱مرا گر پای تا سر تن بسوزد
  4. شمارهٔ ۱۰۲روی او بی نقاب خوش باشد
  5. شمارهٔ ۱۰۳لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد
  6. شمارهٔ ۱۰۴دل خلوت خاص دلبر آمد
  7. شمارهٔ ۱۰۵تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد
  8. شمارهٔ ۱۰۶کسی کاو آشنای بحر ما شد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.