پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۹۸

دوش در مصطب جان باده ذاتم دادند

باده ذات ز معنای صفاتم دادند

شادی مرحله عشق بره روی نهاد

از غم بادیه عقل نجاتم دادند

روش خواجگی از برهمنان پرسیدم

خبر از بندگی لات و مناتم دادند

مرکز دایره عشق دراین دور منم

زان به پیکار بلا صبر و ثباتم دادند

تا که شد نور علی خضر رهم در ظلمات

جرعه زندگی از آب حیاتم دادند

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۰۰روی تو چو ماه انور آمد
  2. شمارهٔ ۱۰۱مرا گر پای تا سر تن بسوزد
  3. شمارهٔ ۱۰۲روی او بی نقاب خوش باشد
  4. شمارهٔ ۱۰۳لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد
  5. شمارهٔ ۱۰۴دل خلوت خاص دلبر آمد
  6. شمارهٔ ۱۰۵تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد
  7. شمارهٔ ۱۰۶کسی کاو آشنای بحر ما شد
  8. شمارهٔ ۱۰۷هرکه در بحر جان نظر دارد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.