پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۰۵

تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد

سینه هم بیکینه گشت و مخزن الله شد

در خرابات مغان هرکس که او با ما نشست

خوش طلسم لاشکست و گنج الا الله شد

از تمنای طواف کعبه صاحب دلان

هر گدائی بر در میخانه شاهنشاه شد

همچو ما پا برفراز نه فلک خواهد زدن

هر کرا دست طمع از این و آن کوتاه شد

بر در دیر مغان آنکس چو من جویای حق

کبر و ناز از سر نهاد و بنده درگاه شد

سالک راه خدا شد آنکه رهبر یافته

وانکه خود رأی است در راه خدا گمراه شد

تا که شد نور علی در بزم سید جرعه نوش

محرم اسرار گشت و عارف بالله شد

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۰۷هرکه در بحر جان نظر دارد
  2. شمارهٔ ۱۰۸یار از رخ خود نقاب بگشود
  3. شمارهٔ ۱۰۹تا عکس رخش در دل عشاق عیان شد
  4. شمارهٔ ۱۱۰افسر سلطان گل جانب بستان رسید
  5. شمارهٔ ۱۱۱ترسم ز روی کار چه این پرده واکنند
  6. شمارهٔ ۱۱۲چند از لب تو جانها مست شراب گردد
  7. شمارهٔ ۱۱۳عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
  8. شمارهٔ ۱۱۴سر پا برهنگان که دم از کبریا زنند
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.