پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۰۸

یار از رخ خود نقاب بگشود

بی پرده جمال خویش بنمود

زآئینه دل بصیقل جان

زنگ من و ما تمام بزدود

هر لحظه بصورتی برآمد

دل از کف خاص و عام بربود

موجود و وجود هر دو عالم

از جود وجود اوست موجود

خود ناظر و منظر است و منظور

خود شاهد و مشهد است و مشهود

خود نور علی ز جام باقی

پیوسته بما شراب پیمود

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۱۰افسر سلطان گل جانب بستان رسید
  2. شمارهٔ ۱۱۱ترسم ز روی کار چه این پرده واکنند
  3. شمارهٔ ۱۱۲چند از لب تو جانها مست شراب گردد
  4. شمارهٔ ۱۱۳عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
  5. شمارهٔ ۱۱۴سر پا برهنگان که دم از کبریا زنند
  6. شمارهٔ ۱۱۵اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند
  7. شمارهٔ ۱۱۶تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود
  8. شمارهٔ ۱۱۷سحر ساقی در میخانه وا کرد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.