پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۱۰

افسر سلطان گل جانب بستان رسید

لشگر دیماه را عمر بپایان رسید

چند فلک در چمن باز و بساط نشاط

بس ز دل بلبلان بر فلک افغان رسید

تا زندم همچو گل چاک بدامان جان

سرو قبا پوش من برزده دامان رسید

از می وصلش مرا کرد عطا ساغری

تشنه لبی را بکام چشمه حیوان رسید

تا که ز پا افکند نخله فرعونیان

باید بیضا نگر موسی عمران رسید

عیسی گردون نشین گردن دجال زد

مهدی کشور گشا صاحب دوران رسید

گشت ز بام جهان نور علی جلوه گر

تیرگی شب گذشت مهر درخشان رسید

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۱۲چند از لب تو جانها مست شراب گردد
  2. شمارهٔ ۱۱۳عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
  3. شمارهٔ ۱۱۴سر پا برهنگان که دم از کبریا زنند
  4. شمارهٔ ۱۱۵اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند
  5. شمارهٔ ۱۱۶تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود
  6. شمارهٔ ۱۱۷سحر ساقی در میخانه وا کرد
  7. شمارهٔ ۱۱۸دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود
  8. شمارهٔ ۱۱۹تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.