پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۱۶

تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود

سرما خاک در میکده ها خواهد بود

کی شود جمع پریشانی خاطر ما را

تا سر زلف تو بر دست صبا خواهد بود

گر چنین سرو قد یار کند جلوه گری

همه جا جامه جان چاک قبا خواهد بود

میروم از پی آن قافله با ناله و آه

تا بگوش دلم آواز درا خواهد بود

مطرب عشق گر اینگونه نوازد دف و چنگ

عاشقان را همه جا ساز و نوا خواهد بود

تا کشد گنج بقا رخت بویرانه دل

خانه تن بسر سیل فنا خواهد بود

گر چنین نور علی جلوه نماید در دل

دل تجلی گه انوار خدا خواهد بود

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۱۸دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود
  2. شمارهٔ ۱۱۹تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود
  3. شمارهٔ ۱۲۰مژده ای دل پیک جانان میرسد
  4. شمارهٔ ۱۲۱نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند
  5. شمارهٔ ۱۲۲نه هر که دل برد آئین دلبری داند
  6. شمارهٔ ۱۲۳ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند
  7. شمارهٔ ۱۲۴هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد
  8. شمارهٔ ۱۲۵ساقی ز روی دختر رز پرده باز کرد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.